Selenium

Selenium is een vitaal sporenelement en is betrokken bij verschillende reacties in het lichaam. Selenium is onder andere belangrijk om het organisme te beschermen tegen celschade veroorzaakt door radicalen.

Enzymen in het lichaam die afhankelijk zijn van selenium regelen de balans van schildklierhormonen.

Een seleniumtekort door onvoldoende inname is uiterst zeldzaam in Europa. Er bestaat echter een risico op een seleniumtekort door verschillende ziekten die het gebruik van selenium remmen of de afbraak ervan verhogen, bijvoorbeeld chronische inflammatoire darmziekten, nierinsufficiëntie of chronische dialyse.

De toegestane gezondheidsclaims voor selenium zijn als volgt:
- Selenium draagt bij tot een normale spermavorming.
- Selenium draagt bij tot de normale werking van de schildklier.
- Selenium draagt bij tot de normale werking van het immuunsysteem.
- Selenium draagt bij tot de instandhouding van normaal haar.
- Selenium draagt bij tot de instandhouding van normale nagels.

Er zijn planten die selenium sterk kunnen accumuleren. Hiertoe behoort de paranootboom. Paranoten bevatten daarom bijzonder veel selenium. Kool (bijv. broccoli, witte kool) en uigroenten (bijv. knoflook, uien), evenals paddenstoelen, asperges en peulvruchten zoals linzen kunnen ook een hoog seleniumgehalte hebben.

Het gehalte in plantaardig voedsel varieert sterk afhankelijk van de teeltregio, omdat het afhangt van het seleniumgehalte van de bodem. In Europa zijn bodems bijvoorbeeld minder rijk aan selenium dan in de VS. Graangewassen en producten die daarvan gemaakt zijn, zijn een goede bron van selenium in de VS, maar minder in Europa.

Diervoeder kan in de Europese Unie verrijkt zijn met selenium. Dierlijke voedingsmiddelen zoals vlees en eieren kunnen daarom een relatief constante bijdrage leveren aan de seleniumvoorziening. In Europa zijn dierlijke voedingsmiddelen zoals vlees, eieren en vis daarom de meest betrouwbare bronnen van selenium.

Aangezien dierlijke voedingsmiddelen in Europa de meest betrouwbare bron van selenium zijn (zie hierboven), krijgen vegetariërs en vooral veganisten gemiddeld minder selenium binnen dan omnivoren.